Prowadzę obecnie kampanię wyborczą na Podkarpaciu. Kiedyś byłem poslem z Wielkopolski, moja nodzina po przeniesieniu się z Hesji przez Saksonię do Polski osiedliła się własśnie w Wielkopolsce, mój Stryj, Tadeusz, był dowódcą 15. pułku Ułanów Poznańskich – więc, choć moja gałąź rodu przeniosła się na dzikie Mazowsze, odruchowo myślę jak człowiek Zachodu. Mam to w genach.
Tu, na Podkarpaciu, panuje PiS – z lekką konkurencją ze strony „Socjalistycznej Polski" p.Zbigniewa Ziobry. O ile WCzc.Jarosław Kaczyński chciałby zbudować Polskę taką, jaką widział ją śp.tow.Edward Gierek, o tyle p.Ziobro (CEP) jest człowiekiem nowoczesnym, i chciałby Polski według modelu tow.Zapatero – pod warunkiem, że tow.Zapatero wierzyłby w Boga, oczywiście.
Bo tu, na Podkarpaciu, agitacja biegnie parafia po parafii – i tyle. Doszło do tego, że PO musiała wystawić wspólnego kandydata z PSLem – bo PSL przynajmiej daje gwarancje, że nie jest to jakiś Anty-Chryst.
Inna sprawa, że tak naprawdę nie jest tu wymagana wiara w Boga – ważniejsza jest wiara w Najświętszą Panienkę. Śp.Józef Piłsudski, prononsowany socjalista nawrócony na protestantyzm, też wierzył w Matkę Boską – bo przecież inaczej nie wypada.
Czytałem kiedyś bodaj u śp.Fryderyka Engelsa, że pewien młody hiszpański socjalista pytany, czy wierzy w Boga odparł: „Oczywiście – nie! Ale Najświętsza Panienka to zupelnie co innego".
Więc właśnie jestem w takim terenie – i wygląda na to, że do zwycięstwa Prawicy potrzebny tu byłby jakiś sporych rozmiarów cud. Elektorat konfesyjny podzielony jest równo, zapiekli Nieprzyjaciele Pana Boga okupują PO, SLD i Ruch Palikota – i można odnieść wrażenie, że racjonalne argumenty w ogóle w tym terenie nie maja uzasadnienia.
To znaczy: racjonalność w d***kracji w ogóle nie jest w cenie – jednak na ogół podziały ida po linii stosunku do własności, do wolności...
Tutaj króluje opiekuństwo państwowe – i obiecujący je socjaliści dzielą się na pobożnych i bezbożnych. Zanim człowiek upora się z tym problemem, mija nieraz połowa zebrania. A w gruncie rzeczy Prawica może tu tylko uprawiać propagandę. Ludzie wierzą, że jak się nie odda głosu na PiS, to oddało się głos na PO – zupełnie nie zdając sobie sprawy, że bardzo wielu ludzi głosuje na PO tylko dlatego, że nie chcą głosować na PiS. Na głupotę nie ma jednak lekarstwa.
Najzabawniejsze w tym wszystkim jest to, że w całej Polsce ludzie jednak – mimo wszystko – wierzą, że PO to partia „liberalna" - a PiS to partia konserwatywna, walcząca o suwerenność Polski. To, że Traktat Lizboński był wynegocjowany przez WCzc.Jaroslawa Kaczyńskiego, ratyfikowany przez śp.Lecha Kaczyńskiego, a PiS za tym traktatem ochoczo glosował, a Lech Kaczyński z tryumfem oznajmiał, że to jest wielkie osiągnięcie dla Polski – po prostu spływa jak woda po kaczce – czy po kaczorze Donaldzie, wszystko jedno.
W dodatku Jarosław Kaczyński, geniusz taktyki, kazał glosować za tym Traktatem takiej liczbie Posłów PiS, by Traktat na pewno przeszedł (czyli o parę więcej- na wszelki wypadek) a reszcie kazał głosować przeciw (by w razie czego twierdzić, że PiS tak naprawdę był za, ale jednak przeciw.
Geniusz to jest! Nieprawda-ż?
No więc zajmuję się teraz analizami, ile jest cukru w cukrze, liberalizmu w „liberaliźmie" i konserwatyzmu w „konserwatyźmie".Zęby mnie od tego bolą, a język kołowacieje.
Cóż: niedługo mam przyjechać do Wielkopolski. Już z góry się cieszę!
