Piotr Konopka: Wracamy do biura – praca zdalna się nie sprawdziła. Ewentualnie hybryda! Nie ma wyjątków – nawet dla osób z niepełnosprawnością!… I żadna osoba z niepełnosprawnością nie pojawia się na rekrutacji. Co robimy źle?
Przedsiębiorcy i biura zarządzania kapitałem ludzki ciągle mają niewielką wiedzę na temat osób z niepełnosprawnością. Kulturowo, bądź historycznie, praca osób z niepełnosprawnością jest kojarzona jako fizyczna praca pomocnicza, taka jak ochrona czy sprzątanie. Żadna praca nie hańbi i są to prace, bez których ciężko sobie wyobrazić działanie przedsiębiorstwa, ale to, czy takie procesy są realizowane wyłącznie przez osoby z niepełnosprawnością? Nie – wykonuje bardzo wiele innych osób.
Warto sięgać po wiedzę, z zakresu zdalnych procesów, realizowanych przez osoby z niepełnosprawnością. Ta wiedza jest w organizacjach, składających się głównie z osób z niepełnosprawnością. Czy są to osoby, które urodziły się z niepełnosprawnością czy też nabyły ją w trakcie życia – nie ma znaczenia. Ich unikalne doświadczenie powoduje, że rozumieją, o wiele lepiej, społeczność osób z orzeczeniem.
Osoby z niepełnosprawnością a praca zdalna
Dlaczego warto sięgać po pracę zdalną osób z niepełnosprawnością? Jest kilka czynników. Pierwszym z nich jest zwiększenie puli talentów, po które można sięgnąć – mamy wtedy dostęp kandydatów z całej Polski.
Wielokrotnie poszukujemy pracowników z doświadczeniem, a nie tych na poziomie juniorskim. Zauważcie proszę, że nabycie niepełnosprawności w ciągu życia jest nie tylko dramatem zdrowotnym, wynikającym z choroby lub wypadku. Pod spodem pojawia się dramat społeczny.
Kompetencje, wykształcenie, doświadczenie pozostają w głowie – tylko ciało nie będzie w stanie sprostać oczekiwaniom pracodawcy. Mogę mieć chęć do pracy, ale do niej nie przyjdę. Remedium na to jest właśnie praca zdalna.
Drugim czynnikiem jest zwiększenie listy procesów biznesowych, które można zrealizować przy zaangażowaniu osób z niepełnosprawnością – właściwie każdy proces można realizować zdalnie. Pandemia koronawirusa SARS-CoV-2 pokazała, że można tak pracować. Nasze doświadczenie pokazuje, że osoby z niepełnosprawnością świetnie odnajdują się w obszarach wsparcia takich jak:
- kadry, płace, miękki HR,
- księgowość,
- administracja,
- wsparcie techniczne/helpdesk,
- call center przychodzące i wychodzące (sprzedażowe, obsługowe),
- marketing (copywriterzy, graficy, community managerowie).
Trzeci element to minimalizacja ryzyk operacyjnych – niekiedy przedsiębiorstwa obawiają się konieczności dostosowywania stanowisk pracy do potrzeb osób z niepełnosprawnością. Praca zdalna niweluje takie ograniczenia. Łatwiej jest zaplanować też pracę zespołu osób z niepełnosprawnością, który ma podobne wymagania (homogeniczne dla siebie, ale odmienne od reguł dotyczących pozostałych osób).
Piotr Konopka od 2017 roku prowadzi InnoThink – firmę pomagającą korporacjom zatrudniać osoby z niepełnosprawnościami. Aktywnie działa w organizacjach pozarządowych. Od 2007 roku pracuje w modelu zdalnym i w takim też zatrudniam pracowników.
Piotr Konopka jest absolwentem Wyższej Szkoły Umiejętności w Kielcach (BA, BF&A ) i Uniwersytetu Warszawskiego (MBA). Piotr Konopka działa z zaangażowanymi i energetycznymi ludźmi nastawionymi na realizację innowacyjnych pomysłów i porządnych biznesów. Często z zaangażowaniem osób z niepełnosprawnościami. Wspiera w tworzeniu biznesu ludzi z pomysłem, który jest innowacyjny technologicznie, społecznie lub organizacyjnie. Pomysł powinien być „synergyable”.
Biznesy, które wspiera Piotr Konopka , akceptują 4 wartości: współpraca, nastawienie na rozwój (własny oraz organizacji), samoświadomość (wiem, co robię i co robi moja organizacja) oraz porządność (uczciwość). Działa w oparciu o Mit Przedsiębiorczości, Membership Economy, metodologię BNI Givers Gain (R).
