Rozmowa z Anną Alicją Trochim, malarką i kierownikiem artystycznym Galerii Delfiny.
Obserwując gęstniejące tłumy podczas wydarzeń mających miejsce w Galerii Delfiny nabiera się przekonania, że adres ul. Smulikowskiego 10/2 zaznacza coraz silniej swe miejsce na kulturalnej mapie Warszawy. Co decydowało o tym, że autorytet Galerii nieustannie rośnie?
W galerii tłumy były od początku, wydaje mi się nawet, że za życia Delfiny Krasickiej było nawet więcej miłośników sztuki i tego miejsca. Galeria, która istnieje od 17 lat, zawsze gości dobrych artystów, zróżnicowanych pokoleniowo, geograficznie i kulturowo. Już u zarania istnienia galerii, Delfina zapraszała twórców zza wschodniej granicy, z Litwy, Łotwy, Białorusi czy Ukrainy. reklama Dla nich Polska była krajem należącym do Zachodu. Były to interesujące wystawy, podobnie jak były i są interesujące wystawy dobrze rokujących artystów młodego i starszego pokolenia. Natomiast średnie pokolenie twórców to, mówiąc szczerze, nie wiem, co teraz robi.
Galeria łączy twórców z różnych krajów, czego dowodzą choćby wernisaż kubańskiego artysty Denysa Molerio Peña, wystawa artystów z Białorusi czy wystawa polsko-francuskiej „Tu i teraz". Galeria ma ambicje stać się ośrodkiem kultury znanym też w środowiskach twórców zagranicznych?
Galeria Delfiny jest już znana we Francji, a zwłaszcza w Paryżu, w którym mieliśmy wystawę. Z jedną z paryskich galerii współpracowaliśmy jeszcze za życia Delfiny. Jeżeli chodzi o wschodnie kraje, to wiem, że tamtejsi artyści tęsknią za nami. Jesienią odbędzie się wystawa dwóch artystek z Litwy Leny Khvichia i Irmy Balakauskaitė. Natomiast najnowszym wydarzeniem będzie wystawa dwóch syryjskich artystów, która nosi nazwę „Syryjskie Impresje". Jeden z twórców, Majid Jammoul, który osiadł w Polsce po ukończeniu Wydziału Rzeźby warszawskiej ASP, przedstawił nam prace swojego kolegi Karama Matouka. Uznaliśmy, że ich twórczość jest bardzo interesująca.
Obecnie Syria kojarzy się z wojną. Czy prace Majida Jammoula i Karama Matouka nawiązują do politycznych wydarzeń?
Są to prace nie zaangażowane w komentowanie bieżących wydarzeń. Nie patrzę na twórców przez pryzmat polityki. Uważam, że najbardziej interesujące jest ukazanie, jak artyści z innych kręgów kulturowych odnoszą się do naszej kultury i jak my się odnosimy do ich kultury. Obydwaj artyści są bardzo zadowoleni z przygotowywanej wystawy a ja się cieszę, że będziemy mogli pokazać sztukę wysokich lotów. I to jest najważniejsze.
Galeria to miejsce wernisaży, wystaw czy benefisów twórców prezentujących bardzo różne wrażliwości. Jakie są kryteria zapraszania twórców?
Kryteria stosowane wobec twórców to dobra sztuka i uczciwość wobec samego siebie. To wydaje się oczywiste, ale uważam, że malarz powinien być prawdziwym twórcą a nie jakimś takim... Kiedyś odmówiłam wystawienia obrazów z kwiatami, bo takie malarstwo nie odpowiada profilowi galerii. Na co rozmówczyni odpowiedziała, że w takim razie namaluje abstrakcje. No więc nie, do widzenia, ja nawet zapominam nazwiska takich osób. Żyję w Warszawie trochę więcej niż trochę, znam środowisko i znam się na malarstwie, mamy komisję artystyczną, co w sumie pozwala dbać o to, aby w galerii była sztuka na wysokim poziomie.
Dzieła i utwory Józefa Szajny, Marii Wollenberg, Joanny Kurelli, Ernesta Brylla, Marcina Stycznia, Juliusza Erazma Bolka, no i oczywiście Ś.P. Delfiny Krasickiej i Pani samej – to tylko część nazwisk tworzących bogactwo życia galerii. Nazwiska których twórców zaistnieją jeszcze w tym roku?
O, najpierw muszę podkreślić, że Delfina zawsze jest z nami. W galerii nadal jest pracownia, w której tworzyła i gdzie można zobaczyć część jej dzieł. A w lutym i marcu będzie w Domu Artysty Plastyka bardzo ważna, duża wystawa i promocja albumu „Delfina Krasicka. Życie i twórczość". Potem będzie moja wystawa. W galerii w marcu będzie wystawa Katarzyny Januszko, która tworzy grafiki w technice własnej. Z Francji zaprezentujemy wystawę Bruna Koper. Swoje dzieła wystawi w galerii też Monica Albisu z Argentyny. W okresie wakacyjnym czeka nas kolejny wspaniały Letni Salon Sztuki. Przygotowujemy też inne, równie ciekawe wydarzenia o wydźwięku międzynarodowym. We wrześniu będzie niezwykle inspirująca XXXIII międzynarodowa poplenerowa wystawa abstrakcji „Język Geometrii"pod patronatem znanej krytyk sztuki Bożeny Kowalskiej. W lutym będziemy mogli podziwiać twórczość prof. Doroty Grynczel, dziekan Wydziału Malarstwa warszawskiej ASP, mojej przyjaciółki i znakomitej artystki tkaniny. Wystawa Doroty Grynczel, jak również Joanny Lohn- Zając, która odbędzie się w listopadzie w naszej galerii, towarzyszą 15 Międzynarodowemu triennale Tkaniny w Łodzi. Jak widać, jesteśmy bardzo międzynarodowi i różnorodni.
Więcej na: http://www.polskatimes.pl.
